KELİMELER

 


  • Eyam : Hava sıcaklığı
  • Höcere : Duvar içine açılmış küçük oyuk, raf. 
  • Abu : Abla
  • Torda : Orada, işte orada
  • Aca  : Amca
  • İnge  : Yenge
  • Teböle : İşte Böyle
  • Çıba  : Köpeğin gitmesi için kullanılan kelime
  • Sındı : Makas
  • Kavsara : Mısır patlatmak için kullanılan kap
  • Kotik : Eşeğin yavrusu, Sıpa
  • Yemeni : Ayakkabı
  • Pinir : Peynir
  • Manca   : Yemek
  • Mara man hu : Birşeye hayret etmek,  birşeyi  abartmak
  • Müle      : Domates
  • Kumpil : Patates
  • Şapşak   : Su içme tası
  • Kopisle : Eskiden kuyulardan Su bakırları taşımak için Ağaçtan yapılan taşıma aracı
  • Ferece   : Eskiden ( 1960 yılından önceleri) bayanların örtündükleri siyah çarşaf
  • Bunar ( Pınar)    : Eskiden içme suyu temin etmek için açılan su kuyuları
  • Hamursuz : Evde yapılan bir türlü ekmek çeşidi.
  • İşimik ( Ekşimik.) : Yağı alınmış çökelek
  • Tete : Teyze
  • Tize  : Teyze
  • Amuca : Amca
  • Emmi : Amca
  • Aga   : Ağabey
  • Kızan : Çocuk, Çocuklar
  • Mari   : Kadın anlamında kullanılır.
  • Kümbet : Eskiden evlerde ısınma aracı. ( Kalorifer sistemi)
  • Avlu : Duvar
  • Avlu İçi : Ailenin kaldığı evin yurtların iç tarafı
  • Hayat : Evin giriş bölümünde ve dışarıda olan yazın devamlı kalındığı üstü kapalı   yanları açık olan mekan
  • Aşevi : Yemeklerin yapıldığı yer. Mutfak
  • Sini : Sofra ( ezerinde yemek yenilen )
  • Baçe : Bahçe
  • Şer   : Şehir
  • Sırtmaç : Köyün sığırlarını otlatan çoban
  • Enik-Encek : Kedi, Köpek yavrusu
  • Korucu : Köy Bekçisi
  • Düven : Döğen
  • Uynuk : Sütün bekletilerek Kaymaklanmış hali
 
 
             Aklıma ilk gelenler bunlar. Köy halkı kelimeleri bölerek kullanmakta olup, örneğin; geliyorum yerine “geliyom” gidiyorum yerine “Gidiyom” Yapıyorum yerine “Yapıyom” kelimeleri kullanılmaktadır. Şehir’e gideceğim yerine şer’e gidiyom, Polis yerine “Pılis” gibi kelimelerde eskiden kullanılırdı.